یاد آوري به كساني كه هنوز ماهيت رژيم سفاك و قرون وسطايي خميني و پيروانش را نشناخته و انتظار مبارزه اي بي هزينه و يا كم هزينه دارند. وقتي يك الاغ هم هزينه مبارزه يك هنرمند را بايد بپردازد, حرف مُفت زدن از مبارزه كه نرخ و ماليات ندارد!
شعر و خاطره ای از هادی خرسندی: خودش را و خرش را
با خانم مرضيه در فرانسه، تلفني گپ ميزديم.
به روال سنتي ، «چه خبر؟» و «شما چه خبر؟» ي رد و بدل شد. گفت دخترم «هنگامه» اينجاست. آمده ميگويد خودم را و خرم را از «لالون» بيرون کرده اند. (لالون دهي است در شمال شرقي تهران که خانم مرضيه باغچه اي در آنجا دارد – يا داشت - تنها يادگار خانه مادري!)
ما آدمها به اينجور سرنوشت براي خودمان و آدم هاي ديگر عادت کرده ايم. اين وسط دلم فقط براي خرک سوخت. او که ديگر «گناهي» نکرده!
به همدردي، چند بيتي بالبداهه شايد هم بالبلاهه آمد، نوشتم. براي اينکه خيال متلک گويان احتمالي راحت شود، با صداي خودم از قول خرک ميخوانمش!
شعر و خاطره ای از هادی خرسندی: خودش را و خرش را
با خانم مرضيه در فرانسه، تلفني گپ ميزديم.
به روال سنتي ، «چه خبر؟» و «شما چه خبر؟» ي رد و بدل شد. گفت دخترم «هنگامه» اينجاست. آمده ميگويد خودم را و خرم را از «لالون» بيرون کرده اند. (لالون دهي است در شمال شرقي تهران که خانم مرضيه باغچه اي در آنجا دارد – يا داشت - تنها يادگار خانه مادري!)
ما آدمها به اينجور سرنوشت براي خودمان و آدم هاي ديگر عادت کرده ايم. اين وسط دلم فقط براي خرک سوخت. او که ديگر «گناهي» نکرده!
به همدردي، چند بيتي بالبداهه شايد هم بالبلاهه آمد، نوشتم. براي اينکه خيال متلک گويان احتمالي راحت شود، با صداي خودم از قول خرک ميخوانمش!
خدايا خود تو ميداني که مخلص
به دور از باور مرضيه بودم
من آن خوش نغمه را هرگز نديدم
نپنداري خر مرضيه بودم
الاغي مال بعد از انقلابم
که در بوم و بر مرضيه بودم
نه در دررفتنش بودم شريکش
نه من همسنگر مرضيه بودم
شعور درک موسيقي ندارم
وگرنه نوکر مرضيه بودم
ندارم جُرم مخصوصي جز اينکه
الاغ دختر مرضيه بودم
به قرآن دوستدار رهبرم من
خدايا حضرتعبّاسي خرم من
ز قول من بگو با حاکم شرع
که از نافهمي اش در عرعرم من
در مراسم خاکسپاری بانو مرضیه جانان خرم نوه ی وی می گفت: مرا وقتی به دادستانی انقلاب خواستند و عکس مرضیه را نشان دادند که سوار تانک شده قاضی مربوطه گفت ما باید مواظب خانواده ها باشیم که بچه های 16 و 17 ساله شان مجاهد نشوند . این خانم باید مواظب مادر بزرگ هفتاد ساله اش می بوده که نرود مجاهد بشود و از من پرسید چرا مواظب مادر بزرگت نبودی؟!
ماه مارس گذشته بود که که برای شرکت در مراسم خاکسپاری هنگامه دختر مرضیه و مادر جانان به پاریس رفته بودم. جانان از من خواست که در آن مراسم شعری را که مادرش دوست داشت بخوانم. سروده ای است در باره ی هنگامه دختر مرضیه و خرش ! هنگامه تلفنی بمن گفته بود که " خودم و خرم را از لالون بیرون کردند" . (لالون دهی است در شمال شرقی تهران که خانم مرضیه باغچه ای در آنجا داشت و بنفع مقام معظم رهبری مصادره شد. )
شعر را از زبان خرک گفته بودم.
